Porady prawne

Dozór elektroniczny – kiedy można ubiegać się o tzw. bransoletkę ?

Dozór elektroniczny – kiedy można ubiegać się o tzw. bransoletkę ?
Rate this post

Zmiany wprowadzone 1 lipca 2015 r. ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 396) spowodowały, że dozór elektroniczny stał się formą wykonywania kary ograniczenia wolności, a nie jak miało to miejsce wcześniej kary pozbawienia wolności.

W związku z powyższym blady strach padł na osoby które zostały skazane na bezwzględną karę pozbawienia wolności.

Jednakże w porę zreflektowano się że powyższa zmiana przyniosła drastyczny spadek orzeczeń o wykonywaniu kary w systemie dozoru elektronicznego. Nowa ustawa, która weszła w życie 15 kwietnia 2016 roku spowodowała powrót do wcześniejszych rozwiązań, tj. przywrócenie stosowania dozoru stacjonarnego jako formy wykonywania kary pozbawienia wolności

Konsekwencją powyższego rozwiązania było uregulowanie w Kodeksie karnym wykonawczym warunków i trybu orzekania przez sąd penitencjarny o udzieleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.

Tak więc, sąd penitencjarny będzie mógł udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:

  1. wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art. 64 § 2 k.k.,
  2. jest to wystarczające do osiągnięcia celów kary,
  3. skazany posiada określone miejsce stałego pobytu,
  4. osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę, o której mowa w art. 43h § 3 k.k.w.,
  5. odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie warunki techniczne, o których mowa w art. 43h § 1 k.k.w.

Pamiętać należy również, że sąd penitencjarny uchyla zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli:

  1. skazany nie zachowa wyznaczonego terminu na zgłoszenie upoważnionemu podmiotowi dozorującemu gotowości, o której mowa w art. 43m § 1 k.k.w. albo uchyla się od niezwłocznego zainstalowania przez podmiot dozorujący rejestratora lub od założenia nadajnika,
  2. kazany, odbywając karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, naruszył porządek prawny, w szczególności popełnił przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, lub uchyla się od wykonania obowiązków związanych z dozorem elektronicznym lub innych nałożonych obowiązków, orzeczonego środka karnego, środka kompensacyjnego lub przepadku,
  3. odwołano przerwę w wykonaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego z powodu innego niż ustanie przyczyny, dla której przerwa została udzielona,
  4. skazany w czasie wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego został osadzony w zakładzie karnym w związku z zastosowaniem tymczasowego aresztowania lub wykonaniem kary w innej sprawie.

W sytuacjach wyżej wskazanych sąd penitencjarny wprawdzie może odstąpić od uchylenia zezwolenia, ale tylko w wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami.

Sąd penitencjarny może również uchylić zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli skazany korzystający z zezwolenia na czasowe opuszczenie miejsca wykonywania dozoru stacjonarnego, o którym mowa w art. 43p k.k.w., nie powrócił do określonego miejsca w wyznaczonym czasie.

Zmiany które weszły w życie 15 kwietnia 2016 roku, należy ocenić pozytywnie, ponieważ stwarzają alternatywę dla skazanego na uniknięcie osadzenia w zakładzie karnym, jak również przyczyniają do prawidłowego i realnego wykorzystania opisywanej instytucji.

Leave a Reply